Waarom kiest iemand voor een chemieopleiding en wat maakt een baan in de chemie zo boeiend. Chemie Magazine vraagt het aan mensen in de sector. In deze aflevering van Werken in de chemie vertelt Monique Wekking over haar baan als CCO bij Relement.

Aan welke consumentenproducten lever jij een bijdrage?

“Wij leveren zelf geen consumentenproducten, wij maken chemische ingrediënten die worden toegepast in coatings, lijmen en composietmaterialen. Dat zijn materialen die je als consument overal tegenkomt, ook al zie je ons label niet terug. De eerste toepassingen zitten vooral in coatings, met name voor de professionele markt en dan moet je denken aan coating die wordt gebruikt voor metaalbescherming of professioneel onderhoud van houten kozijnen en deuren. Je koopt die verf niet zelf in de bouwmarkt onder onze naam, maar je ziet het resultaat wel: een huis, object of oppervlak dat is afgewerkt met een kwalitatief beter en duurzamer ingrediënt. In 2027 verwachten we de eerste marktintroductie, aanvankelijk kleinschalig en in nicheproducten. Uiteindelijk kom je onze chemie dus indirect tegen, in de wereld om je heen.”

Wat vertel je aan je familie of vrienden als ze vragen wat voor werk je doet?

“Als ik aan familie en vrienden uitleg wat ik doe, probeer ik het zo dichtbij mogelijk te houden. Met mijn jonge kinderen thuis ga ik natuurlijk niet over chemische formules beginnen. Ik zeg vaak dat ik eigenlijk een soort uitvinder ben: we maken nieuwe materialen. En dan leg ik uit waarom dat nodig is. Er bestaan nog ontzettend veel producten in de wereld die heel moeilijk te recyclen zijn, en verf en coatings zijn daar een voorbeeld van. Zodra een lak op een houten kozijn zit en het einde van de levensduur is bereikt, kun je die er niet zomaar afhalen en opnieuw gebruiken. Als je de CO₂-uitstoot van dat soort producten wilt verlagen, moet je kijken naar biobased ingrediënten. Maar het probleem was lange tijd dat die vaak slechter presteerden. Dan had je misschien wel een ‘groene’ lak, maar die beschermde het hout nauwelijks.

Met Relement laten we zien dat het ook anders kan. Wij maken biobased ingrediënten die de prestaties van een coating zelfs verbeteren, terwijl je tegelijkertijd de klimaatimpact verlaagt. Dat vind ik het mooie om te vertellen: we werken aan iets wat iedereen gebruikt, maar waar bijna niemand bij stilstaat. En dat je op een gegeven moment kunt wijzen naar een deur, een kozijn of een object en kunt zeggen: daar zit een ingrediënt van ons in. Dat gevoel, dat duurzaamheid en prestaties samen kunnen gaan, en dat je daar een echte business van kunt maken, was voor mij de reden om deze stap te zetten.”

Hoe ben je in deze baan terechtgekomen?

“Ik heb scheikunde gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en ben afgestudeerd in klassieke synthetische organische chemie. Hoewel ik aanbiedingen kreeg voor twee PhD-trajecten, zag ik mezelf niet in een academische R&D-carrière. Ik koos bewust een andere route en begon bij een klein bedrijf dat zich bezighield met reinigingsmiddelen voor tapijt en meubelstoffen. Dat was leerzaam, maar na een tijdje merkte ik dat ik het diepere chemische en inhoudelijke aspect begon te missen.

Daarna ben ik aan de slag gegaan als innovatieconsultant bij Syntens, met een focus op chemie en de biobased economie. Via die rol ben ik bij TNO terechtgekomen, waar ik acht jaar gewerkt heb als senior business developer. Ik kreeg er de kans om te werken aan technologieën die de chemie structureel kunnen verduurzamen. In die periode ontstond ook de platformtechnologie om functionele aromaten uit biomassa te maken. Wat mij daarin triggerde, was dat we niet alleen een duurzamer alternatief hadden, maar ook één die zelfs beter presteerde dan bestaande fossiele oplossingen. Dat maakte het ineens ook bedrijfsmatig interessant. Ik realiseerde me dat échte impact niet alleen zit in nieuwe technologie bedenken, maar juist in die technologie naar de markt brengen. Dat inzicht, gecombineerd met mijn chemische achtergrond en commerciële ervaring, heeft me doen besluiten om medeoprichter te worden van Relement.”

Wat zou jij je jongere zelf adviseren?

“Verbreed je blik en laat je niet beperken door één beeld van wat je met chemie kunt worden. Toen ik op de middelbare school zat, vond ik scheikunde het leukste vak, maar ik had geen rolmodellen en niemand in mijn omgeving die iets met chemie deed. In mijn hoofd waren de opties heel beperkt: je kon scheikundedocent worden.

Nu weet ik dat een chemische opleiding je veel meer brengt dan alleen een R&D-carrière of leraarschap. Natuurlijk is dat een prachtig pad, maar er zijn ook talloze functies waarin je chemische kennis onmisbaar is, zonder dat je zelf elke dag voor de klas of in een lab staat. Mijn eigen werk zou ik nooit kunnen doen zonder mijn begrip van moleculen, structuren en eigenschappen. Die kennis helpt me om gesprekken te voeren met klanten, technologie te vertalen en bruggen te slaan in de hele waardeketen.”

Wat levert je werk je op?

“Ik word continu uitgedaagd om te groeien, inhoudelijk én persoonlijk. Werken in een startup betekent dat je nooit één vaste rol hebt. Je bent het spreekwoordelijke schaap met acht poten. In een klein team draag je samen de verantwoordelijkheid voor alles: van strategie en communicatie tot onderhandelingen en praktische zaken die normaal gesproken door aparte afdelingen worden opgepakt. Je moet snel schakelen, keuzes durven maken en prioriteiten stellen.

Er zijn maar weinig chemische startups in Nederland die nieuwe chemische bouwstenen naar de markt brengen. Daardoor bouw je in korte tijd een enorm netwerk op, in Nederland en in Europa, met bedrijven, onderzoekers en partners die zich allemaal bezighouden met dezelfde transitie. Dat netwerk heeft mij professioneel ontzettend veel gebracht.

Daarnaast levert het mij voldoening op dat ik aan iets werk waarvan ik kan zeggen: dit heeft waarde, ook als het lastig is. We proberen iets te creëren wat er nog niet is, en dat vraagt pionieren. Je doet dingen die je nog nooit eerder hebt gedaan, je komt in complexe gesprekken terecht en je moet samen als team blijven zoeken naar oplossingen als er iets onverwachts gebeurt. Maar juist dat proces van samen bouwen, leren en vooruitgaan, maakt het voor mij de moeite waard.”

Op welke prestatie ben je het meest trots?

“Dat ons team er nog steeds staat en dat onze eerste industriële productie gepland staat zodat we marktintroductie kunnen realiseren begin volgend jaar. We zijn samen gebleven en hebben alle tegenslagen en uitdagingen de afgelopen vijf jaar samen aangepakt. Dat we doorgezet hebben, zegt veel over ons als team. We hebben iets neergezet wat er nog niet was en zijn inmiddels al een voorbeeld voor andere startups die na ons gestart zijn. Daar ben ik ongelooflijk trots op.”

Als je iets zou mogen veranderen aan je baan, wat zou dat dan zijn?

“Wat ik soms echt anders zou willen, is het landschap van subsidies en financiering. Chemie vraagt een lange adem, terwijl veel regels, fondsen en modellen daar helemaal niet op zijn ingericht. Geld ophalen in deze sector is erg lastig, zeker nu de aandacht vaak uitgaat naar andere hypes zoals AI en batterijen. Terwijl zonder nieuwe materialen ook al die andere innovaties stilvallen. Je moet blijven meebewegen, je verhaal blijven aanscherpen en overal doorheen blijven duwen. Dat maakt het soms complex, maar het hoort er wel bij.”

Wat zou je nóg liever doen dan wat je nu doet?

“Dat vind ik een moeilijke vraag. Ik zit op de plek waar ik wil zijn. Maar ik zou er wel iets bíj willen doen. Ik wil me graag inzetten voor meer zichtbaarheid van vrouwen in de chemische industrie. Dat is een persoonlijke drijfveer. Zelf had ik vroeger geen rolmodellen en nu probeer ik die rol wél te vervullen, bijvoorbeeld op scholen. Ik vind het belangrijk om vooral meisjes te laten zien hoeveel mogelijkheden er zijn met chemie en hen te enthousiasmeren voor een passend profiel. Hoe dat precies vorm krijgt, weet ik nog niet, maar ik voel sterk dat hier nog veel te winnen valt en dat ik daar graag een bijdrage aan wil leveren.”

Wie is Monique privé?

Monique (48 jaar) woont samen met haar man en hun twee zoons van zeven en negen. Thuis speelt duurzaamheid een grote rol: haar kinderen weten wat CO₂-uitstoot is en zijn trots op wat hun ouders doen. In haar vrije tijd is Monique het liefst buiten in de natuur. Ze houdt van avontuur, wildkamperen en eropuit trekken met haar gezin, met een tent of een busje. Wandelen, fietsen en dan kampvuur maken, broodjes bakken, lezen en samen ontdekken.