Waarom kiest iemand voor een chemieopleiding en wat maakt een baan in de chemie zo boeiend. Chemie Magazine vraagt het aan mensen in de sector. In deze aflevering van Werken in de chemie vertelt Carsten Helmich over zijn baan als senior quality technician bij Qemetica.

Aan welke consumentenproducten lever jij een bijdrage?

“Wij maken silica, een chemische stof die wordt gebruikt in de autobanden-, voedingsmiddelen- en  batterij-industrie. Je vindt het dus verwerkt terug in bijvoorbeeld je autobanden, waar het de rolweerstand vermindert. Daardoor gaat het brandstofverbruik omlaag en het helpt tegen slijtage. Bij voeding wordt het gebruikt als een antiklontmiddel en vochtvreter. Denk bijvoorbeeld aan babymelkpoeder, de inhoud van kruidenpotjes maar ook tandpasta. En silica is ook een ingrediënt voor membranen in batterijen.”

Wat vertel je aan je familie of vrienden als ze vragen wat voor werk je doet?

“Dat is vrij eenvoudig. Bijna iedereen heeft wel scheikunde gehad op de middelbare school en herinnert zich vaak vooral de practica die je daar deed: dat doe ik nu eigenlijk voor mijn beroep. Ik kijk dan vooral naar de getallen die we in het laboratorium  verzamelen en analyseer die. Zo kan ik zien of er afwijkingen zijn in het proces of het eindproduct, en daarmee boordelen of een batch wel of niet goed is.”

Hoe ben je in deze baan terechtgekomen?

“Ik kende Qemetica, toen nog PPG, al van mijn stage tijdens het eerste jaar van mijn studie Laboratorium- en procestechniek aan Noorderpoort in Groningen. Dat was een positieve ervaring, maar mijn twee volgende stages, eerst als technisch onderwijsassistent en daarna in het laboratorium van een papier- en kartonfabriek, pakten minder goed uit. Dat maakte dat ik absoluut niet het laboratorium op wilde en zelfs niets meer met de chemie te maken wilde hebben. Ik was er helemaal klaar mee. Inmiddels werkte ik op de informatiebalie bij Albert Heijn en daar had ik het reuze naar mijn zin, vooral het klantcontact en het oplossen van problemen vond ik leuk. Toch dacht ik nog regelmatig terug aan Qemetica, waar ik in de tussentijd ook al eens zomerwerk had gedaan. Op een dag belden ze mij of ik terug wilde komen en daar hoefde ik niet lang over na te denken. De volgende dag was ik er aan het werk.”

Wat zou jij je jongere zelf adviseren?

“Ik ben heel tevreden met mijn leven op dit moment en zou willen zeggen: leef je leven zoals je het doet, je doet het hartstikke goed, maak plezier en de juiste dingen komen vanzelf wel op je pad. Als kind wilde ik helemaal geen chemicus maar ‘huisvader’ worden. Toen ik van de havo werd gestuurd, omdat ik wat problemen had met aanwezig zijn, moest ik letterlijk in één dag beslissen wat ik wilde gaan doen. Omdat ik wel goed was in biologie en scheikunde heb ik toen op een scholenmarkt voor Laboratorium- en procestechniek gekozen.”

Wat levert je werk je op?

“Ik heb heel veel vrijheid om mijn dag zelf in te plannen en projecten op te pakken. Dat geeft echt voldoening. Verder vind ik het leuk om mijn kennis te verbreden en daar krijg ik, bijvoorbeeld via de cursussen die ik mag volgen, ook de ruimte voor. Mijn leuke collega’s zijn daarnaast ook belangrijk voor het plezier dat ik heb in mijn werk. De werk-privé balans is hier vrij goed. Dat is fijn want ik draai ploegendiensten en mijn vriendin zit in het laatste halfjaar van haar geneeskundestudie wat soms best stress oplevert. En ja, eerlijk is eerlijk, het salaris is goed en dat geeft je weer de mogelijkheid om buiten je werk leuke dingen te doen.”

Op welke prestatie ben je het meest trots?

“We hebben recent alle datasystemen van PPG overgezet naar de nieuwe Qemetica-omgeving. Daar heb ik op kwaliteitsgebied echt een grote rol in gespeeld. Het was best een ingewikkeld traject, maar uiteindelijk is alles heel soepel en goed gegaan. Het ging bijvoorbeeld om het overzetten van verschillende softwareversies en ons hele laboratoriuminformatiesysteem. Ik heb bedacht hoe we dat het beste konden inrichten en heb alle tests gedaan, zodat het systeem logisch werkte en we er in de praktijk zo min mogelijk extra werk aan zouden hebben. In totaal hebben we zo’n twee jaar aan het optimaliseren gewerkt, en de echte overgang hebben we in zes maanden afgerond.”

Als je iets zou mogen veranderen aan je baan, wat zou dat dan zijn?

“We doen veel reguliere metingen op vaste intervallen en dat werk is behoorlijk repeterend. Dat maakt dat ik wel toe ben aan iets meer uitdaging, al zorgt het team ervoor dat het werk nog steeds leuk is, en door de extra taken die ik daarnaast krijg, blijf ik gemotiveerd. Maar ik zou wel graag willen doorgroeien naar bijvoorbeeld het ontwikkelen en verbeteren van analysemethoden: kijken of testmethodes betrouwbaarder kunnen, of we met minder meetmomenten dezelfde zekerheid kunnen krijgen, en hoe we afwijkingen eerder kunnen signaleren. Dat soort procesverbeteringen vind ik interessant en daar haal ik energie uit. Dat hoop ik in mijn volgende functie, vanaf 1 mei ga ik beginnen als quality engineer, te vinden. Gelukkig zijn er voldoende doorgroeimogelijkheden binnen Qemetica.”

Wat zou je nóg liever doen dan wat je nu doet?

“Eigenlijk niets want ik zit hier volledig op mijn plaats. Aan de andere kant, een beetje over de wereld reizen om op alle mooie plekken die er zijn te roeien lijkt me ook niet verkeerd.”

Wie is Carsten privé?

Naast zijn werk bij Qemetica is Carsten al sinds zijn kinderjaren een fervent roeier. Hij startte op zijn tiende en is sindsdien, met een kleine pauze tijdens zijn studie, zo’n vier tot zes keer per week op het water te vinden om te trainen voor de internationale wedstrijden waaraan hij meedoet: “Mijn vrije dagen gaan daar bijna allemaal aan op.” Carsten woont in Groningen-stad en heeft een vriendin, met wie hij zijn passie voor de roeisport deelt.